Beer's profileMemory online:[ l3eel2 M...PhotosBlogListsMore Tools Help

Memory online:[ l3eel2 MarU ]

~ ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย... ~

Windows Media Player

Photo 1 of 7

My Custom Part

December 08

~ พรหมลิขิต...งั้นเหรอ ???...~

การที่คนๆหหึ่งได้มาเจอกับคนอีกคนหนึ่ง....
คนที่ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน...
คนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน...
และแล้ววันนึงก้อได้มาพบกัน...
จากคนที่ไม่เคยเห็นหน้า...ก้อกลายเป็นคนที่เจอกันบ่อยๆจนคุ้นตา...
จากคนที่ไม่เคยรู้จักกัน....ตอนนี้ก้อกลายเป็นคนที่สนิทกันจนคุ้นเคย....
คุณคิดว่า...อะไรที่ทำให้คนสองคน...ได้มาพบกัน
ได้ใช้ช่วงเวลาดีๆร่วมกัน....
ได้แบ่งปันรอยยิ้มและความสุขที่มีให้ซึ่งกันและกัน....
บางคนอาจบอกว่า  มันก้อเป็นแค่ความบังเอิญเท่านั้น
แต่สำหรับบางคน...เค้าคิดว่ามันเป็นสิ่งที่พิเศษ หรือที่เรียกกันว่า..."พรหมลิขิต"...
พรหมลิขิตใช้มั้ย....ที่ทำให้เราได้มาเจอกัน...แล้วเพราะอะไรก่อนหน้านี้ถึงไม่เคยเจอ...
ยังมีอีกหลายๆคำถามที่ยังอยากรู้....ก้อก้อคงไม่มีใครให้คำตอบได้ดีที่สุด นอกจากคนสองคนเท่านั้น
คำตอบที่ออกมาจากความรู้สึกดีๆที่มีร่วมกันระหว่างคนสองคน.....
อยากขอบคุณ...ไม่ว่าจะเป็นพรหมลิขิต หรือ ความบังเอิญ ที่ทำให้เราได้รู้จักกัน...
ตอนนี้ความรู้สึกดีๆ ได้เกิดขึ้นกับตัวฉันเองแล้ว...
จากวันธรรมดาๆ...ที่ผ่านพ้นไปวันๆ...
วั้นนี้มีใครบางคน...เข้ามาเติมเต็มในบางช่วงเวลาที่รู้สึกว่ายังขาดหายไป...
จากบางวันที่เคยอยู่อย่างเดียวดาย...แต่วันนี้กลับไม่รู้สึกอย่างนั้น
อาจเพราะตอนนี้มี เธอคนหนึ่ง ... เข้ามาคอยกวนใจ ให้ฉันไม่เหงา...
บางครั้งก้อมีความห่วงใยถูกส่งมา ในบางวันที่ฉันต้องการกำลังใจ
ความรู้สึกดีๆมันกำลังเริ่มต้น....และสำหรับฉัน มันกำลังเจริญเติบโตมากขึ้น ทุกวันๆ
แต่ถ้าซักวันหนึ่ง...ความรู้สึกดีๆแบบนี้มันจะหายไป....
แต่อยากให้เทอได้รีบรู้ไว้ว่า สำหรับเค้าคนนี้ จะเก็บช่วงเวลาดีๆที่เราเคยมีให้กันตลอดไป....

ตอนนี้เรียนไปเรียนมาก้อจะสอบมิดเทอมแล้ววววว....
อยากจะบอกว่ายังไม่พร้อมอีกแล้วอะ....
เทอมนี้เรียนหนักมากมายเลยอะ
ลงไปตั้ง 21 หน่วย 10 ตัวเลยทีเดียว
เรียนตั้งแต่ 9 โมง ถึง 1 ทุ่ม เกือบทุกวันเลยอะ
แทบไม่มีเวลาทามอารายเลย...(จริงหรอวะ...555+)
drawing ก็ยาก ดูรูปไม่ค่อยออกเลยยยย
pro skill ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ยากสุดๆเลยอะ
Eng ที่มองว่าจะไม่ค่อยหนัก แต่พอเรียนเข้าจริงๆ ก้อหนักพอตัวอยู่เลยยย
ส่วนวิชาอื่นๆมันก้อยากๆๆๆๆๆ ยากทั้งนั้น....
โอ๊ยๆๆๆๆ....เทอมนี้ช้านจารอดมั้ยเนี้ย
 
หลังจากที่ไม่ได้อัพไปนานเนื่องจากขี้เกียจคับทั่น...เหอๆ
ช่วงลอยกระทงที่ผ่านมา ปีนี้ก้อลอยที่เกษตร นี้แหละ...ไม่ได้กลับบ้าน
ปี 1 อย่างพวกเราๆก้อได้รับมอบหมายให้ขายของในงานอะ สรุปก้อขายไอติมกันอะ
ขายดีซะด้วย แต่สั่งมาน้อยอะ ไม่รู้ว่ามันจะขายดีหนิ...
แล้วก้อไปลอยกระทงที่บ่อน้ำ ตรงลานพระพิรุณ...
พองานเลิกก้อไปบางแสนกันต่อ....
 
เอารูปตอนวันลอยกระทงบางส่วนมาอัพไว้แล้วแหละ ไงก้อดูกันเองๆ
 
 
 
 
 
October 20

* A t H o M e *

ตอนนี้ก้อใกล้จาเปิดเทอมแล้วววว….

ช่วงนี้ก้ออยู่บ้าน...

วันๆก้อ กินๆ เล่นคอมๆ นอนๆ....ยังเป็นชีวิตช่วงปิดเทอมที่ไร้สาระซะจริงๆ...อิอิ

คิดถึงเพื่อนจัง...อยากเปิดเทอมไวๆ..55+ แต่ก้อขี้เกียจไปเรียนอะ...ปวดหัวๆ

ตอนก่อนปิดเทอมก้อไปเที่ยวทะเลที่ระยองกันมาแระ ก้อหนุกดีอะ...อยากไปอีกๆๆๆ

แล้วก้อคิดถึงเพื่อนๆ KKS 65#56 มากๆ...

แล้วพวกเราก้อนัดเจอกันไปแล้วเมื่อวันพุธที่ผ่านมา...

ตอนแรกก้อนัดเจอกันตอน 6 โมงเย็น กว่าๆ ที่หน้ารร.(เราเปนคนนัดเวลาเองแหละ จาได้อยู่ด้วยกันนานๆ...)

พอถึงเวลา...เราก้อติดธุระนิดหน่อยเลยไปสายคร้าบบบ..

พอไปถึงเพื่อนประมาณเกือบ 20 คนยืนรอเราคนเดียว...555+

ขอโทดนะจ้า...ข้าน้อยผิดไปแว้วววว...อิอิ

แล้วก้อลองถามๆกันว่าจะไปกินไหนวันดี...สรุปว่าก้อกินหมูกระทะร้านหน้ารร.เจ้าประจำ...

แล้วก้อไปร้อง’เกะ กันต่อ วันนั้นก้อกลับเกือบๆ 5 ทุ่มอะ...หนุกดีๆๆๆ





ช่วงนี้เกรดก้อเริ่มทยอยออกมาแล้วววว....

ลุ้นมากๆเลยเพราะเป็นเกรดเทอมแรกของมหาลัยด้วย...ขอให้มันออกมาสวยๆหน่อย...

จะได้มีกะลังใจในการเรียนต่อ...เหอๆ

เกรดที่ออกมาแล้ว ตัวแรกคือ Eng 1 มันตั้ง 3 หน่วยแต่เรียนแล้วไม่มีเกรดมีแค่ผ่านไม่ผ่าน สรุปก้อผ่านจ้า..

ต่อมาคือ Art of sleeping เอ้ยไม่ช่าย Art of living ตะหาก เรียนๆหลับๆ ก้อได้ B มาแต่โดยดี...

แล้วก้อ Computer Programing วิชาภาคคับทั่น ตอนแรกกะว่าถ้าได้ต่ำกว่า C+ จะซิ่วอะ...

ตอนกลางภาคคะแนนน้อยมากๆ ตกมีนด้วย แต่Final กะ Lab พอทำได้ เกรดออกมาได้ B โคตรดีใจเลยอะ...

ตัวล่าสุดที่ออกคือ Lab Phy ตัวนี้ได้ A คร้าบพี่น้อง....เหอๆ A ตัวแรก ภูมิใจๆๆๆ

ส่วนเกรดตัวต่อๆไปก้อรอลุ้นๆๆ..เหลือแต่วิชาโหดๆทั้งนั้นเลยย...

ทั้ง Math , Phy แล้วก้อยังเหลือพละอีกตัว...

เกรดออกมา 4 ตัวตอนนี้เกรดอยู่ที่ 3.14 ก้อพอสู้อะนะ เหอๆ...

ตัวที่เหลือออกมาสงสัยมันจะต้องทำให้เกรดลดลงอีกเป็นแน่....เศร้าล่วงหน้า



sfasfas.

October 02

~ F i n a L ~

 
และแล้วก้อได้เวลาอัพสเปสซะที...หลังจากไม่ได้อัพไปซะนานเลยยย
ไม่ใช่ไม่อยากอัพนะ...แต่ไมมีเวลาเลยจริงๆ
ช่วงนี้ก้ออยู่ในช่วงสอบfinal
อ่านหลังสือกันหนักเลยทีเดียว
เพราะไม่ได้อ่านมาตั้งแต่ตอนแรก มาอัดเอาอาทิตย์สุดท้ายก่อนสอบเหมือนตอนมิดเทอมเลยย
อ่านถึงเช้าเลยเพราะมันอ่านไม่ทัน...ไปสอบแบบง่วงๆ
เหลือสอบอีกไม่กี่ตัวก้อจะได้กลับบ้านแล้ว
ดีใจจริงๆ เพราะไม่ได้กลับมา 2 เดือนได้แลวมั้ง
อยู่ที่นี้ก้อดี...ได้เจออะไรแปลกๆใหม่ๆเยอะเลย
ได้ทำบางสิ่งที่ไม่เคยทำ
เจอคนหลายๆรูปแบบ
ทั้งดีและก้อไม่ดี...แต่ไม่เป็นไรหรอกมันก้อสนุกดี...อิอิ
 
ในช่วงเวลาที่ไม่ได้อัพสเปสก้อมีเรื่องราวหลายอย่างเกิดขึ้นกับชีวิตเรามากมาย
ไม่รู้จะเล่าเรื่องไหนก่อนดี เหอๆ
ย้อนไปเดือนสิงหาก่อนเลยละกัน
ก้อวันที่ 22 วันเกิดเราเอง
ปีนี้ก้อดีใจอะ...ที่เพื่อนๆยังไม่ลืมวันเกิด
 
งานกีฬานนทรีที่เพิ่งผ่านไปก้อตอนที่ซ้อมก้อซ้อมกันหนักเลยย
กลับหอดึกทุกวันเลยยย
ในช่วงซ้อมก้อมีปัญหากันหลายอย่างเลย
เพื่อนๆไม่เข้าใจกันมั้ง น้องกับพี่ไม่เข้าใจกันมั้ง
แต่พอเอาเข้าจริงๆเราก้อได้ทำให้ใครๆได้เห็นว่า...
ถ้าพวกเราจะตั้งใจทำอารายกันแล้ว
งานนั้นมันก้อจะประสบผลสำเร็จ
และผลมันก้อออกมาค่อนข้างน่าพอใจด้วย
แต่งานนี้มันก้อจะขาดใครไม่ได้เลยย ต้องทำงานร่วมกัน
งานมันเลยออกมาดี
 
ไม่รู้จาเล่าอารายดีมันนึกไม่ออก  555+
งั้นก้อพอแค่นี้แหละ....อิอิ
 
 
 
 
 
July 11

*หัวใจสั่งให้จำ*

หัวใจสั่งให้จำ
คนบางคนเข้ามาในชีวิตเรา
ไม่ทิ้งไว้แม้แต่รอยเท้า
ไม่นานก็โดนเวลาลบไป
แต่ว่าคนบางคนเข้ามาไม่นานเท่าไหร่
ทำไมยังจำยังเก็บไว้ ไม่ว่าจะทำอย่างไร

ไม่อาจลืมเธอมันเหมือนว่าเธอยังอยู่
อยู่ตรงนี้ ในมุมที่ลึกลงไปในหัวใจ
อยู่อย่างนั้น ไม่มีซักวันที่จะลบไป
ไม่เคยมีใครซักคนแทนที่เธอได้เลย

รัก ยังร้องเรียกเธอซ้ำซ้ำ ล้านคำในทุกนาทีที่หายใจ
ก็ไม่รู้ชีวิตจะอยู่ถึงไหน วันสุดท้าย คือวันที่ลืมเธอ
ลบไม่ได้หรอกใจมันสั่งให้จำ ลบไม่ได้หรอกใจมันสั่งให้จำ

คิดไว้ว่าสักวันเมื่อได้รักใคร ฉันคงจะลืมเธอหมดใจ
เพิ่งรู้ว่าถึงทำไปไม่อาจลืมเธอ มันเหมือนว่าเธอยังอยู่
อยู่ตรงนี้ในมุมที่ลึกลงไปในหัวใจ อยู่อย่างนั้น
ไม่มีสักวันที่จะลบไป ไม่เคยมีใครสักคนแทนที่เธอได้เลย

รัก ยังร้องเรียกเธอซ้ำซ้ำ ล้านคำในทุกนาทีที่หายใจ
ก็ไม่รู้ชีวิตจะอยู่ถึงไหน วันสุดท้าย คือวันที่ลืมเธอ

หัวใจบอกว่ารัก ยังร้องเรียกเธอซ้ำซ้ำ
ล้านคำในทุกนาทีที่หายใจ ก็ไม่รู้ชีวิตจะอยู่ถึงไหน
วันสุดท้ายคือวันที่ลืมเธอ ไม่รู้ชีวิตจะอยู่ถึงไหน
แต่สุดท้ายฉันก้อคงไม่ลืม หัวใจไม่ให้ลืม
June 25

~...โหมดเหนื่อย...~

 
เฮ้อ....กว่าจะได้อัพ
หายไปนานเลย...ไม่ใช่ไม่อยากอัพหรอก
แต่ไม่มีคอมเล่นเว้ยยยยย....เซงๆๆๆๆๆๆ
ตอนนนี้แมร่งกิจกรรมเยอะโคตรๆเลย...
วันๆก้อไม่มีเวลาทามอารายกันไป...กว่าจาได้นอนแต่ละวันก้อเกือบเช้า....
การบ้านก้อเยอะอีกคับทั่น...กะไม่ให้ช้านได้ทำอารายเลย
เมื่ออาทิตย์ที่แล้วไปแข่งปิงปองมา...ออกแนวว่าไม่ค่อยได้ซ้อม...พี่เค้าก้อบอกว่าอย่าไปจริงจังเล่นขำๆอะนะ
แต่เราประมาณว่าไหนๆก้อได้ลงแล้ว...เลยเครียดคับ...อิอิ
ก้อซ้อมอยู่วันสองวันก้อแข่งแล้ว...
ตอนแรกกะว่าไม่ได้ลงเพราะแพรวกะกิ่งเล่นเก่งมากๆ...ตบโหดจริงๆเลยยย
ไอ้เราก้อประมาณว่าตบไม่ค่อยเป็น...คงไม่ได้ลงชัวร์ๆ
สรุปก้อได้ลงคู่ผสม...แต่กว่าจะรู้ว่าได้ลงก้อก่อนวันแข่งวันนึงอะ
พอมาวันแข่งก้อยังไม่รู้เลยว่าลงคู่กะใคร...เหอๆๆ  แมร่งน่างงมั้ยละเก่ฯงอะเหมือนเราเป
คนที่เล่นคู่เราคือ พุดดิ้ง เค้าก้อเล่นเก่งอะเหมือนเราถ่งเค้าไงไม่รู้...หุหุ
ผลจ้า...รอบแรกชนะ 3 เซ็ตรวดจ้า  ส่วนแข่งรอบ 2 ก้อแพ้เลย 3 เซ็ตรวด  แงแง
 
ในช่วงเดือนนี้ก้อโดนเข้าเชียร์ร้องเพลงทุกวันเลยยย
เหนื่อยมากๆๆๆๆต่ก้อรู้สึกภูมิใจทีได้ร้อง
หุหุ
แต่ถึงจะเป็นช่วงที่เรียกว่าเหนื่อยสุดๆแย่สุดๆ
มันก้อมีสิ่งดีๆเกิดขึ้นมาด้วย...หุหุ
ขอให้เป็นแบบนี้ไปนานๆแล้วก้อตลอดไปน้า....